Volgende week gaan we op vakantie. Ik heb er stiekem best wel veel zin in, want de afgelopen dagen zijn een beetje onrustig en druk. Ik moet veel werken, omdat M. vanalles moet regelen voor haar werk. In september begint zij weer met werken en daarvoor moet ze eerst een tentamen maken. Dat betekent: veel regelen en veel studeren. Ik moet overdag extra op S. en T. passen, die thuis zijn. Begrijp me niet verkeerd: ik heb het heel erg naar m'n zin en het is leuk om te doen, maar ook best vermoeiend. De laatste dagen zit ik ook veel binnen, omdat het buiten te warm is voor de kinderen.
Dat zijn een aantal redenen waarom ik zin heb om volgende week naar Caorle te gaan. Caorle is een toeristische badplaats ten oosten van Venetië. We verblijven daar twee weken in een appartement aan zee. L. blijft gewoon werken en reist elke dag naar Padova en terug. Wat wij elke dag doen? Wij gaan daar elke dag naar het strand.
Voor mij betekent het dat ik 's ochtends moet helpen met de dagelijkse dingen. Daarna vertrekken we met z'n allen naar het strand. We blijven daar tot de lunch. Dan lunchen we thuis en gaan S. en A. slapen tot 15:00 ongeveer. Na hun dutje vertrekken we weer naar het strand tot het avondeten.
Het klinkt zo best aantrekkelijk, maar ik moet nog zien hoe het uit zal pakken. Na twee weken Caorle (we komen op zaterdag thuis) gaan we op zondag richting de bergen. Daar gaan we verder met vakantie vieren. De familie heeft een aantal huizen/appartementen op de Monte Baldo. Deze berg ligt aan het Gardameer. Het is vast fijn om na twee weken hitte van de zee, wat koelte in de bergen te vinden. Daar kunnen we weer ademhalen en bewegen: wandelen, fietsen, tennissen.
Nu eerst lekker weekend. Morgen viert A. haar verjaardag met haar vriendjes en vriendinnetjes, omdat die er niet zijn op haar echte compleanno. Ze is over twee weken pas jarig.
Vandaag had ik trouwens een leuke ervaring. Toen ik vanmorgen langs de rivier liep, kwamen er twee Italiaanse studenten langs op de fiets. Ze vroegen me, in het Italiaans natuurlijk, waar ze Porta Portello konden vinden. Ik was toen best een beetje trots op mezelf, want:
1. Ik kon ze verstaan.
2. Ik ken de stad goed genoeg om te weten waar Porta Portello is.
En 3. Ik kon ze uitleggen waar ze heen moesten, in het Italiaans.
Oja en 4. Ik zie er Italiaans uit? Of ik zie er niet toeristisch uit, maar dat vindt iedereen hier wel. Ik word heel vaak om de weg gevraagd. Het is ook wel een internationale stad. Dus 4 kan weg.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten