Convivio

Italianen hebben een mooi woord voor de samenkomst van families en vrienden rond een tafel: convivio. Ik merkte deze sfeer al bij de Fiera, maar vandaag voelde ik hem weer. Vandaag was de oudste van het gezin jarig. Hij werd 7 en dat betekent: tijd voor een Italiaans feestje!
Hier gaat dat allemaal een beetje anders dan in Nederland. Alle kinderen uit de klas waren uitgenodigd om rond een uur of 4 op een veldje in het park te komen. Niet alleen de kinderen komen, maar de ouders gaan gezellig mee. Iedereen blijft. De één komt om 4 uur, de ander tegen 6 uur. Het maakt niet uit, want de lange tafels met taarten, hapjes, koekjes en drankjes staan vol. De kinderen spelen voetbal en een aantal vaders spelen mee. De rest van de ouders praten errrrrrrg veel en snel, maar bovenal is het gezellig. Ik word ook behandeld als una di famiglia.
Italianen zijn trouwens wel wat traag. Haast? Dat woord komt niet voor in hun dizionario. Gisteren was er een soort sportmiddag voor de oudste 2 jongens. Ze moesten er om kwart over 4 zijn, maar als we er dan waren, vertelde de mama van het gezin mij, begonnen ze nog niet echt. Wij kwamen dus een half uur later binnenlopen. En dat schijnt allemaal heel gewoon te zijn. Sommige mensen komen een uur later dan dat de bedoeling is. De scholen beginnen ook niet om 8 uur. De kinderen kunnen tussen 8 en 9 gebracht worden. Er komt dus bijna nooit iemand te laat, want te laat komen kennen ze ook niet. Ze houden niet van plannen en doen dus ook niet alles op het laatste moment. Ze doen maar wat. Ik kan er wel om lachen en voor mij is het wel een goede lezione.