Gesprongen

Gisteren begon mijn avontuur...
Ik vertrok vanaf Schiphol (zonder vertraging door een aswolk, juist 5 min versnelling!) naar Treviso. Daar kon ik met behulp van een duidelijke beschrijving in Padova komen met de bus. Meteen viel me al iets op wat ik dus niet begrijp van Italianen: waarom loopt iedereen met deze temperaturen in een lange broek? Ik had het vreselijk warm in mijn lange broek. Kan geen pretje zijn, toch?
Bij een temperatuur van zo'n 27 graden liep ik met mijn koffer naar mijn nieuwe, tijdelijke, huis. Daar heb ik mijn spulletjes uitgepakt en met de kinderen kennis gemaakt. Verder een rustige avond: rond half 8 ravioli gegeten en daarna nog wat tv gekeken. Italiaans ondertitelde Amerikaanse series zijn best te volgen. Rond half 11 was ik te moe om mijn ogen open te houden en ben ik gaan slapen. Omdat de papa van het gezin de kinderen naar school brengt, kan ik zo lang blijven liggen als ik wil. Toen ik opstond ontdekte ik meteen het tweede wat ik niet van Italianen begrijp. Het ontbijt? Koekjes? Ja, echt. Chocoladekoekjes, Vanillekoekjes, noem maar op.
Vanmorgen ben ik eerst samen met de mama op zoek gegaan naar een kort durende talencursus of sportcursus om wat mensen te leren kennen in de buurt. Een talencursus gaat niet lukken, omdat die allemaal tegen het einde lopen (de meeste cursussen beginnen logischerwijs in september). Een tenniscursus van 10 lessen gaat waarschijnlijk wel lukken.
Om half 12 ben ik het centrum van Padova in gegaan op de fiets. De mama was naar yoga met de kleinste en ik besloot ook even op weg te gaan. Daar heb ik door de stad gewandeld en ben ik de markten over geweest. Na een lunch in de zon ben ik teruggegaan en heb ik heerlijk in de zon wat tijdschriften gelezen.
Half 4 maakten we een rondje langs de scholen van de kinderen, die daar klaar waren. Ze wilden graag leren skeeleren dus hebben we eerst skeelers voor ze gekocht bij de Decathlon. We reden vervolgens naar één van de grootste pleinen van Europa. Het middendeel bestaat uit een soort park en daaromheen een gracht en daaromheen weer asvalt. Prima om op te skeeleren, zo vond ook de rest van Padova, volgens mij. Het was erg druk, maar ook gezellig.
Half 8 arriveerde de papa van het gezin ook en haalde vervolgens pizza bij de oudste pizzeria van de stad! De pizza's hebben we daar midden op het plein gegeten en we zijn nu net thuis. De kinderen liggen weer in bed, maar ik ben jaloers. Vermoeiend wel, die kinderen.