Il tempo vola

Het werd wel weer eens tijd voor een berichtje. Men zegt wel eens dat de tijd vliegt als je het naar je zin hebt. En men heeft gelijk.
Donderdagochtend vertrok ik naar Maerne naar het tijdelijke gastgezin. Djanet heeft me hier heel prettig opgevangen, want ik kwam, lekker Italiaans, een uur later dan verwacht.
Ze heeft me kort het huis en het dorpje laten zien. De rest van de donderdag draaide ik een beetje mee, want er moest natuurlijk gewoon gewerkt worden hier. 's Avonds heb ik een nieuwe ervaring opgedaan door heerlijke zeevruchten spaghetti te eten. Ik had het nooit eerder gehad, maar het smaakte echt heel goed!
Vrijdagochtend ben ik met A. (moeder van het gastgezin) en Djanet naar de markt in Mestre geweest. Eigenlijk zijn we de hele dag weggeweest naar allerlei winkels in de buurt. Het was erg gezellig en 's avonds hebben we weer gesmuld van de restanten van de spaghetti. En jaja, mijn eerste glas rode wijn moest er ook maar eens van komen. Dus ik ben nu officieel ook een rode wijn drinker. Ik wist wel dat het in m'n genen zat.
In het weekend had Djanet vrij en besloten we erop uit te gaan. Zaterdag kwamen we met de bus en waterbus op een eilandje van Venetië (Lido) terecht. Daar komen enorm veel toeristen op af voor het strand. En wij dus ook. Helaas was het weerbericht niet veelbelovend en hadden wij dus geen korte broek meegenomen. Achteraf spijt, want eenmaal op het strand aangekomen, was het zweten geblazen. We besloten een lekkere chillstoel uit te zoeken om daar een Spritz te drinken. Dat was weer een nieuwe ervaring van mij, want ik wist dat het populair was in Italië, maar ik had het nog nooit besteld. Het smaakte goed en de 50 eurocent die we voor de stoel betaalden, was het meer dan waard!
Toen het drankje op was, bleek het weerbericht toch te kloppen. We zijn terug naar de waterbus gegaan en kochten onderweg nog wat eten bij de supermarkt. Er volgde weer een ervaring: onweer in Venetië. Het leek me wel spectaculair, maar eigenlijk was het best irritant op slippers en met maar één paraplu.
Zondag hadden we met een vriendin van Djanet, ook een au pair hier in de buurt (Kyara), afgesproken. Omdat ze vandaag jarig is (gefeliciteerd nog!) wilde ze graag zondag haar verjaardag vieren. We pakten de bus naar Lido di Jesolo. In dit bekende en zeer toeristische kustplaatsje sloegen we eerst eten in voor de hele dag (fragola wijn (de helft ligt dankzij mij in de zee, oeps) chips, koekjes, gebakjes, brood, aardbeien & slagroom). Vervolgens hebben we het gebak gegeten op de steiger in de regen. We besloten om toch maar wat te schuilen en wat winkeltjes in te gaan. Aan het eind van de dag brak de zon toch nog door. We hebben ons verkleed in een pashokje van een winkel en zijn de zee in gegaan. Helaas moesten we de bus van 17:45 halen en werd het rennen naar de bus. In de bus werd ik er nog weer éven aan herinnerd dat Italiaanse mannen nooit van monogamie gehoord hebben.
Vanmorgen nog wat geholpen hier in het huis en vanmiddag met de kinderen (N en E) en Djanet naar het park in de buurt gefietst. Van te voren hadden we pannenkoeken gebakken en aardbeien en wortels gekocht. We hebben nog een heerlijke tijd in de zon gelegen en een potje voetbal met de kinderen gespeeld. Gelukkig was het weer wat beter.
Al met al heb ik het dus erg naar mijn zin in dit gezin. Ik heb veel ervaringen op gedaan en veel nieuwe dingen geleerd over Italianen. Ook ben ik blij dat ik weer nieuwe mensen heb leren kennen. Ik ben de familie en Djanet dankbaar dat ik hier een aantal dagen mocht verblijven. Grazie mille!
Morgen is mijn laatste dag in Maerne. Als het goed is, word ik aan het eind van de dag (rond een uur of 6, maar het zal wel weer Italiaans later zijn) opgehaald door 'mijn eigen' familie. Dan gaan we weer richting de hete stad: Padova.